Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

Τα βασικά, ουσιώδη ερωτήματα.

 Ζούμε σε ένα σύμπαν που η υλοενέργειά του οργανώνεται από τη φύση της, εγγενώς, σε πολυπλοκότερα συστήματα. Τα υποατομικά σωματίδια σχηματίζουν άτομα, τα άτομα μόρια και ενώσεις, οι ενώσεις απλές και πολύπλοκες διατάξεις. Από τον σχηματισμό των άστρων και των στοιχείων εντός τους, μέχρι τον σχηματισμό της ζωής, απλών κυττάρων που αναπαράγονται, τον άνθρωπο με το εκπληκτικό αλλά ατελές μυαλό του [1].

Λόγω του σχεδόν άπειρου αριθμού πλανητών με κατάλληλες συνθήκες, η εμφάνιση ζωής είναι μια σχεδόν αναπόφευκτη εξέλιξη της ύλης που πιθανώς έχει συμβεί, συμβαίνει και θα συμβαίνει στο σύμπαν μας. Μπορεί να είναι στοιχειώδης, μονοκύτταρη, όπως ήταν και στη Γη για δισεκατομμύρια χρόνια, μπορεί να έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο έξυπνο και προχωρημένο από εμάς. Ακόμη όμως και αν από κάποια κοσμική απιθανότητα είμαστε τα μόνα «έξυπνα» όντα στο σύμπαν, αυτό δεν έχει σημασία για κανέναν άλλον εκτός από εμάς. Ο εγκέφαλός μας εξελίχθηκε έτσι ώστε τελικά να έχουμε αυτοσυνείδηση και περιέργεια. Να κάνουμε πολύπλοκες σκέψεις, να παρακολουθούμε αφηρημένες έννοιες, να φανταζόμαστε. Για χιλιάδες χρόνια πολλές από τις εξηγήσεις μας για τη Γη, τον Ήλιο, τη Σελήνη, τα άστρα, το περιορισμένο σύμπαν που βλέπαμε και αντιλαμβανόμασταν, ήταν μύθοι, δοξασίες και λάθος συμπεράσματα. Για παράδειγμα, η Γη ήταν το κέντρο του κόσμου μέχρι τον 17ο αιώνα. [2]


Έχουμε πλέον μάθει αρκετά ώστε να αντιλαμβανόμαστε ότι πέρα από τον πλανήτη και το ηλιακό μας σύστημα υπάρχει ένα αχανές σύμπαν. Μας είναι όμως αρκετά δύσκολο να κατανοήσουμε ότι το σύμπαν υπήρξε και εξελισσόταν δισεκατομμύρια χρόνια πριν το αντιληφθούμε εμείς και θα υπάρχει δισεκατομμύρια χρόνια αφού χαθούμε και σταματήσουμε να το παρατηρούμε. Τόσο εμείς όσο και οποιοδήποτε άλλο ζωντανό ον, οπουδήποτε, οποιαδήποτε στιγμή. Η πραγματικότητα είναι εκεί ανεξάρτητα από το αν υπάρχει κάποιος παρατηρητής. Το σύμπαν μας εντελώς άδειο από κάθε νοημοσύνη, θα είχε ακριβώς την ίδια πορεία. Τα αστήρικτα «πιστεύω» κάποιου μυαλού δεν επηρεάζουν, ούτε δημιουργούν τον κόσμο γύρω του.


Ένας πολύ καλός τρόπος να ελέγξεις την ορθότητα ενός συλλογισμού, είναι να του «επιτεθείς». Να προσπαθήσεις να βρεις λάθη, προβλήματα, αντίλογο. Να δεις τι λένε άνθρωποι που διαφωνούν μαζί σου. Έχει περίπου 10 χρόνια που σταμάτησα να πιστεύω τόσο σε θεούς, όσο και σε οτιδήποτε υπερφυσικό και μεταφυσικό, για λόγους που εξηγώ σε άλλα κείμενά μου. Δεν σταμάτησα όμως να αναζητώ πειστικά επιχειρήματα όσων πιστεύουν στην ύπαρξη θεών και άυλων οντοτήτων που παρακολουθούν το σύμπαν και τις ζωές μας, επηρεάζοντας και ενίοτε διεκδικώντας τις επίσης άυλες ψυχές μας. Δεν σταμάτησα να εξετάζω τις «αποδείξεις» που φέρνουν οι πιστοί για να τεκμηριώσουν την εκάστοτε πίστη τους. Οι απολογητικές γραμμές όμως, στηρίζονται πάντα σε λογικά σφάλματα. Επίκληση στην αυθεντία, στην άγνοια, στο συναίσθημα, προσωπικές εμπειρίες. Οι απολογητές χρησιμοποιούν μακροσκελή και πολύπλοκα φιλοσοφικά, «λογικά», ακόμη και γλωσσολογικά ή μαθηματικά τεχνάσματα και σοφιστείες, προκειμένου να αποδείξουν την ύπαρξη ή την αναγκαιότητα ύπαρξης του εκάστοτε θεού στον οποίο πιστεύουν. [3][4][5]


Όλα αυτά όμως, είναι απλώς «θόρυβος». Ατέρμονες συζητήσεις επί συζητήσεων. Αντιπερισπασμός από τα ουσιώδη, πρωταρχικά ερωτήματα. Οι επιμέρους λεπτομέρειες δεν κάνουν πραγματική μια φανταστική ιστορία. Η πίστη εκατομμυρίων ακόλουθων χιλιάδων θρησκειών,  δεν κάνει τις δοξασίες τους αληθινές. Η πραγματικότητα δεν διαμορφώνεται από γνώμες, αισθήματα, βιβλία και ιδέες. Η βαρύτητα δεν καταστέλλεται επειδή πιστεύεις πως θα πετάξεις. Τα επιχειρήματα δεν προκαλούν οάσεις στην έρημο. Η φιλοσοφία δεν ζεσταίνει μια κρύα νύχτα. Η ερμηνεία των δεδομένων με τρόπο που να «επαληθεύει» το δόγμα αλλά να παραβλέπει την πραγματικότητα, δεν οδηγεί σε αλήθειες.

Οι θρησκείες δημιουργούν πολύπλοκα αφηγήματα και επιχειρηματολογούν μέσα από αυτά, παραλείποντας κατ’ αρχάς να τεκμηριώσουν την ύπαρξη του θεού που πρεσβεύουν. Είναι απλώς θέμα πίστης. «Ο θεός είναι δεδομένο πως υπάρχει, είναι ο Τάδε και θέλει τα εξής».
Αν όμως ένας πιστός ενδιαφέρεται όντως να ερευνήσει την πραγματικότητα αντί να αρκείται σε ένα βολικό (ή συχνά άβολο) αφήγημα, ίσως πρέπει να προσπαθήσει να απαντήσει ειλικρινά και λογικά, θεμελιώδη ερωτήματα όπως τα παρακάτω. Να προσπαθήσει να αντιληφθεί ότι ίσως τα πιστεύω του να μην συνάδουν με τη λογική. Ότι κάποια ερωτήματα ίσως να μην είναι αυτονόητα, «αμαρτωλά», ή ανάξια σκέψης, όπως κατηχήθηκε να τα θεωρεί. 


  1. Αν δεν είχες ακούσει ποτέ για την θρησκεία σου, τι απ’ αυτά που βλέπεις γύρω σου θα σε έκανε να πεις, «υπάρχει θεός, έχει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και θέλει τα εξής από εμάς»; Εκτός από το ιερό σου βιβλίο, τι άλλο σου καταδεικνύει την ύπαρξη του συγκεκριμένου θεού στον οποίο πιστεύεις;

  2. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει ένα απείρως παντοδύναμο ον; Πώς εμφανίστηκε; Πού βρίσκεται; Από τι αποτελείται; Πώς διατηρεί τη συνοχή του; Πώς απέκτησε διάνοια; Πώς απέκτησε τη δύναμη να δημιουργεί και να ελέγχει σύμπαντα;
     

  3. Ακόμη κι αν το Σύμπαν είναι αποτέλεσμα δημιουργίας, πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι ο δημιουργός είναι ο θεός της επιλογής σου; Γιατί ο δημιουργός κάτι τόσο αχανούς να ασχολείται μαζί μας;

  4. Γιατί ένα παντοδύναμο ον που γνωρίζει τα πάντα, να δημιουργήσει ένα σύμπαν του οποίου γνωρίζει ήδη την κατάληξη; Γιατί αν είναι πανάγαθο να επιτρέψει την εξέλιξη και (συχνά επώδυνη) εξαφάνιση, του 99,9% των ειδών που εμφανίστηκαν ποτέ στη Γη;

 

  1. Αν υπάρχει θεός, όποιος κι αν είναι αυτός, γιατί παίζει κρυφτό με τους ανθρώπους, επιτρέποντας την δημιουργία χιλιάδων θρησκειών, παρακλαδιών και «αιρέσεων»; [6]
    Γιατί να δημιουργήσει αμέτρητες «ψυχές» που χάνονται επειδή γεννήθηκαν σε λάθος τόπο και χρόνο και δεν γνώρισαν ποτέ την «αληθινή θρησκεία»; Γιατί δισεκατομμύρια ακόμη να καταδικαστούν επειδή δεν πίστεψαν σε καμία θρησκεία, ή πιστεύουν σε κάποια άλλη;

  2. Αν ο χριστιανικός Θεός είναι πραγματικός και υπάρχουν κι άλλα νοήμονα όντα στο σύμπαν, παρουσιάζεται και σε αυτά ως τριαδικός, «σταυρώνοντας κάθε φορά με κάποιον τρόπο τον Υιό του για τις αμαρτίες τους»; Πόσο νόημα μπορεί να βγάζει αυτό για όντα που η νοημοσύνη τους είναι μη βίαιη, συνεργατική, απόλυτα λογική; Μήπως όσο νόημα βγάζει και για την υπόλοιπη, μη χριστιανικά θρησκευόμενη ανθρωπότητα; Μπορείς να αντιληφθείς ότι το «σταυρώθηκε για τις αμαρτίες μας» μπορεί να ακούγεται συγκινητικά τραγικό, αλλά δεν έχει κανένα πρακτικό αντίκτυπο για κανέναν; Ό,τι δεν αλλάζει τίποτε απολύτως, ακόμη και για τους πιστούς που συνέχισαν και θα συνεχίζουν να «αμαρτάνουν»; Καταλαβαίνεις πως όσοι δεν έχουν ακούσει τις ιστορίες του ιερού σου βιβλίου, δεν επηρεάζονται καθόλου από τις δοξασίες του;


  1. Ο Διάβολος υπήρχε πριν τη δημιουργία του σύμπαντός μας; Δημιουργήθηκε μετά, εντός του; Τι έκανε τα δισεκατομμύρια χρόνια πριν την εμφάνιση του ανθρώπου; Γιατί του επέτρεψε ο παντοδύναμος Θεός να εξουσιάζει τον άνθρωπο, να παίρνει την ψυχή του; Διεκδικεί τις ψυχές και άλλων νοήμονων όντων στο σύμπαν; Αν ο πανάγαθος Θεός ήξερε ότι ο Διάβολος θα τις παρασύρει και θα τις βασανίζει αιώνια, γιατί τις δημιούργησε και συνεχίζει να τις δημιουργεί;


  1. Πού βρίσκεται η μετά θάνατον ζωή; Σε αυτό το σύμπαν; Έξω από αυτό; Πώς διατηρούν την συνοχή τους και πώς πηγαίνουν εκεί οι «ψυχές»; Από τι αποτελούνται; Πού βρίσκονται όσο είμαστε ζωντανοί; Πώς συνδέονται με τον εγκέφαλό μας; [7]

  2. Γιατί όλα τα ιερά, «θεόπνευστα» βιβλία περιέχουν πάντα μόνο τις γνώσεις της εποχής τους; Γιατί προτείνουν πάντα ως σωστή τη ηθική του τόπου και του χρόνου που γράφτηκαν;  Γιατί ο φονταμενταλισμός, η κατά γράμμα εφαρμογή τους δηλαδή, είναι τόσο καταστροφικός για ανθρώπους και κοινωνίες; Γιατί αντί να περιέχουν λογικές και διαχρονικές «οδηγίες» προς όλους τους ανθρώπους, χρειάζονται συνεχή ερμηνεία ώστε να ταιριάζουν με την εκάστοτε χρονική περίοδο και κοινωνία; Γιατί πολλοί από τους κανόνες τους καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις «κοσμικές» νομοθεσίες του πολιτισμένου κόσμου; Γιατί στην πλειοψηφία τους κάνουν διακρίσεις, δίνουν ιδιαίτερα δικαιώματα στους άντρες, θεωρούν τις γυναίκες πλάσματα δεύτερης κατηγορίας, τους ομοφυλόφιλους κατάπτυστους, τους αλλόθρησκους εχθρούς, τους άπιστους μιαρούς;



Προφανώς δεν είμαι ο πρώτος που διατυπώνει αυτές τις ερωτήσεις. Δυστυχώς, δεν θα είμαι ο τελευταίος που δεν πρόκειται να λάβει ικανοποιητικές, λογικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις. Ειδικά στο πρώτο μου ερώτημα.
Δεν είναι καθόλου εύκολο να αποδεχθεί κανείς ότι το οικοδόμημα της πίστης του, ίσως βασίζεται σε θεμέλια από άμμό. Ότι η θρησκεία που θεωρεί ακλόνητο «γίγαντα», ίσως έχει πηλινα πόδια.




===Οι διαχειριστές της σελίδας θεωρούν απαραίτητο να διευκρινίσουν πως η παρούσα δημοσίευση δεν έχει σκοπό να χαρακτηρίσει υποτιμητικά, αρνητικά ή με οποιονδήποτε άλλο κακεντρεχή τρόπο συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων.===

__________________________


Παραπομπές

[1] Εμείς και το σύμπαν

https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_8.html


[2] Η ζωή στο σύμπαν

https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_23.html


[3] Τα «λογικά επιχειρήματα» των πιστών

https://losingod.blogspot.com/2021/01/blog-post.html


[4] Οι κουρασμένες απολογητικές

https://losingod.blogspot.com/2024/09/blog-post.html


[5] Δικαιολογώντας τον Θεό

https://losingod.blogspot.com/2022/02/blog-post.html


[6] Η ψυχή

https://losingod.blogspot.com/2023/02/blog-post.html


[7] Όλα είναι στο μυαλό

https://losingod.blogspot.com/2021/12/blog-post.html



Bonus link:
Τι θα έπειθε έναν άθεο -ή έναν αλλόθρησκο- ότι υπάρχει ο θεός σου;

https://losingod.blogspot.com/2023/06/blog-post.html



Εικόνα δημιουργημένη με τη meta.ai


Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025

Όταν σταμάτησα να φοβάμαι τον θάνατο.

 Όπως έχω ξαναγράψει, εδώ και μερικά χρόνια είμαι φροντιστής ανθρώπου με άνοια [1]. Η αναπόφευκτη κούραση, σωματική και προπάντων ψυχολογική, κάποιες στιγμές μπορεί να γίνει αφόρητη. Πριν από λίγους μήνες λοιπόν, βρέθηκα σε μια τέτοια φάση απόγνωσης και απελπισίας. Ένιωθα ότι δεν έχω τις ψυχικές δυνάμεις να συνεχίσω, ούτε όμως και την επιλογή να σταματήσω. Αδιέξοδο.

Αυτή τη φορά όμως, μου συνέβη κάτι εντελώς πρωτόγνωρο. Η εξάντλησή μου ήταν τόση, που ένιωθα πως δεν με ένοιαζε αν η ζωή μου τελείωνε εκείνη τη στιγμή. Προσέξτε, σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούσα το τέλος μου. Απλώς ξαφνικά δεν είχα πλέον καμιά υπαρξιακή αγωνία. Για πρώτη φορά στη ζωή μου, δεν φοβόμουν τον θάνατο. Για πρώτη φορά συνειδητοποιούσα πως το αναπόφευκτο τέλος όλων των ζωντανών πλασμάτων δεν είναι ούτε κατάρα, ούτε κατάληξη. Είναι η φυσική, «ιδανική» πορεία των πραγμάτων, δημιουργημένη και σχηματισμένη από την Εξέλιξη εκατομμυρίων ετών.  Η ζωή κάνει τον απαραίτητο κύκλο της. Γεννιόμαστε, ακμάζουμε, φθίνουμε και τελικά φεύγουμε αφήνοντας χώρο και χρόνο για τους επόμενους. Σκεφτείτε πόσο στατικός και συντηρητικός θα ήταν ο κόσμος μας αν ζούσαμε (με αναγκαστικό έλεγχο του πληθυσμού) τριακόσια, χίλια, δύο χιλιάδες χρόνια. Πόσο πίσω θα μέναμε λόγω της έλλειψης φρεσκάδας και νέων ιδεών σε όλους τους τομείς. Πόσο θα βαριόμασταν και πόσο θα διαφωνούσαμε «με τους νέους» μεγαλώνοντας. Μια κοινωνία γερόντων, δεν είναι ποτέ μια ακμάζουσα κοινωνία.

Για πρώτη φορά η θεωρητική ως τώρα κατανόηση πως μακροπρόθεσμα τίποτε απολύτως δεν έχει σημασία, έγινε βαθιά συνειδητοποίηση, ωμή πραγματικότητα. Ό,τι έζησα, έφτιαξα, έμαθα, είναι ασήμαντες σταγόνες σ’ έναν αχανή ωκεανό. Ό,τι έχω είναι πρόσκαιρο, ύλη που θα αφήσω πίσω μου. Η παρουσία μου σ’ αυτή τη Γη θα επηρεάσει απειροελάχιστα τον κόσμο γύρω μου. Η ίδια η ύπαρξη ζωής στον πλανήτη μας δεν έχει καμία σημασία για κανέναν άλλον στο σύμπαν. Αν αύριο μας εξαϋλώσει όλους μια ηλιακή έκλαμψη θα είναι σαν να μην υπήρξαμε ποτέ. Οι ιδιότητες και οι εκδηλώσεις της ύλης δεν έχουν αντικειμενικό θετικό ή αρνητικό «πρόσημο», στόχο ή σκοπιμότητα. Οι νόμοι της φύσης αδιαφορούν για τα συναισθήματα και τα συμφέροντά μας. Ηφαίστεια, σεισμοί, κοσμικές εκρήξεις, μαύρες τρύπες, τα φυσικά φαινόμενα δεν είναι καλά ή κακά, χρήσιμα ή περιττά. Τεράστια κομμάτια του σύμπαντος «καταστρέφονται» και μεταλλάσσονται συνεχώς σε κάτι διαφορετικό. Ήλιοι γεννιούνται και πεθαίνουν, κοσμικές εκρήξεις εξαφανίζουν ηλιακά συστήματα, μαύρες τρύπες καταπίνουν γαλαξίες. Και το σύμπαν συνεχίζει αναμενόμενα αδιάφορο τον δρόμο του.


 Ο κόσμος που ο καθένας μας ζει και αλληλεπιδρά όμως, δεν είναι όλος αυτός ο αχανής χωροχρονικός ωκεανός. Προφανώς, η ζωή του καθενός μας δεν εξυπηρετεί κάποιο κοσμικό νόημα ή σκοπό. Στην ασήμαντη κουκίδα που αναλογεί σε κάθε ον ξεχωριστά όμως, κάθε στιγμή έχει σημασία γι’ αυτό. Ειδικά για τον άνθρωπο με την πληθώρα των ιδεών, συναισθημάτων και προπάντων την κατανόηση της θνητότητάς του, η προσέγγιση στη ζωή είναι βαθύτερη, πολυπλοκότερη. Οι περισσότεροι ζωντανοί οργανισμοί φαίνονται να αρκούνται στο να καλύπτονται οι βασικές επιβίωσης και αναπαραγωγής τους. Δεν ανησυχούν για το απώτερο μέλλον. Ο άνθρωπος όμως έχει ένα απαιτητικό μυαλό που δεν σταματάει να θέλει, να ρωτάει. Και μια επίπλαστη επιθυμία για αθανασία, που γεμίζει τη σύντομη ζωή του με άγχη και ανησυχίες. Λέω επίπλαστη, γιατί η ιδέα της μετά θάνατον συνέχειας της νόησης, του «εγώ» μας, δεν είναι λογική, δεν στηρίζεται σε δεδομένα. Είναι ένας ευσεβής πόθος που ταΐζουν και εκμεταλλεύονται οι θρησκείες. Και ταυτόχρονα ένας μπαμπούλας που ελέγχει την επίγεια ζωή μας με απειλές για την «επόμενη». Όλα όμως δείχνουν ότι η αντίληψη, η προσωπικότητα, οι ιδέες, η συμπεριφορά μας, σχηματίζονται, εξελίσσονται και υπάρχουν στους νευρώνες του εγκεφάλου μας και χάνονται όταν σταματά τελικά η λειτουργία του. Αυτό ακούγεται στενάχωρο, ίσως και τρομακτικό επειδή αντί από παιδιά να εξοικειωνόμαστε με τον κύκλο της ζωής και να κατανοούμε την πραγματικότητα, μαθαίνουμε για ανθρώπους που «μας βλέπουν από τον ουρανό», «τους πήρε ο Θεός κοντά του», «έγιναν άγγελοι» και λοιπά. Ταυτόχρονα όμως μαθαίνουμε και για διαβόλους, δαίμονες, καζάνια, τιμωρίες. Η δυσάρεστη αλλά εντελώς φυσική πραγματικότητα του οριστικού τέλους κάθε ύπαρξης, δίνει βεβιασμένα τη θέση της στη φρίκη της πιθανότητας μιας αιώνιας μετά θάνατον κόλασης. Το «ανακουφιστικό» παραμύθι, γίνεται ιστορία τρόμου.


Αυτό που επιδιώκει συνειδητά ή όχι κάθε μορφή ζωής, είναι «να νιώθει καλά». Να βρίσκεται στην φυσιολογική χημική της ισορροπία. Προφανώς οι αισθήσεις και τα συναισθήματα είναι ηλεκτροχημικές αντιδράσεις στον εγκέφαλό μας που αντιλαμβανόμαστε μόνο εμείς οι ίδιοι και επηρεάζουν μόνο εμάς. Αυτό όμως δεν τα κάνει λιγότερο πραγματικά για τον καθένα μας. Βιώνουμε κάθε στιγμή της ζωής μας όπως την αντιλαμβάνεται το μυαλό μας και την αισθάνεται το σώμα μας. Δεν είμαστε κομπάρσοι, μαριονέτες ή κοσμικά πιόνια σ’ ένα παιχνίδι όπου αόρατα πνεύματα παίζουν με τις «ψυχές» μας. Είμαστε μια προσωρινή συνοχή σκεπτόμενης ύλης με αυτοσυνείδηση που προσπαθεί να ανακαλύψει όσο περισσότερη αλήθεια μπορεί για την πραγματικότητα με τις περιορισμένες δυνατότητές της. Γεννιόμαστε ζούμε, πεθαίνουμε και μαζί με τον εγκέφαλο, σβήνει και το «εγώ» μας. Είναι απόλυτα φυσικό, έχει συμβεί άπειρες φορές και θα συνεχίσει να συμβαίνει όσο υπάρχει ζωή.

 

Όταν λοιπόν καταβεβλημένος σταμάτησα να φοβάμαι τον θάνατο, εκτίμησα πραγματικά τη ζωή. Απαλλαγμένος από το βασανιστικό βάρος του φόβου, περπατώντας ένα μεσημέρι στον δρόμο κυριολεκτικά σταμάτησα να σκύβω το κεφάλι κοιτώντας μυωπικά, προσεκτικά, δυο μέτρα μπροστά μου, και σήκωσα το βλέμμα ψηλά. Παρατήρησα τη φύση, τον κόσμο γύρω μου. Τον ουρανό, τον ορίζοντα, τα κτίρια, τα βουνά, τη θάλασσα. Οι άνθρωποι απέκτησαν ένα ενδιαφέρον που είχα να αισθανθώ από παιδί. Και με αυτά, συνειδητοποίησα και κάτι ακόμη. Σε ένα σύμπαν που ακόμη και η ύλη που μας αποτελεί είναι δανεική, τα άπιαστα συναισθήματα και οι άυλες σκέψεις των ζωντανών όντων είναι τα μόνα πράγματα που έχουν πρόσκαιρη, αλλά τεράστια αξία. Η ευημερία, οι σχέσεις, οι ιδέες, οι ανακαλύψεις, οι δημιουργίες, οι συγκινήσεις, οι αναμνήσεις.


Πάνω από όλα όμως, αυτό που έχει πραγματική σημασία είναι η σχέση μας με τους ανθρώπους που μας αγαπούν και τους αγαπάμε. Η αγάπη που κάνει τον άλλον προτεραιότητα, που δεν περιμένει ανταλλάγματα ή ανταμοιβές και δεν βάζει όρους, που είναι πιο δυνατή από την αυτοσυντήρηση, που τελικά αποδεικνύεται ανθρώπινη και όχι θεϊκή ιδιότητα. Αυτή η δύναμη που μας βοηθάει να χαιρόμαστε πολλαπλάσια τις καλές στιγμές, και μας κρατάει όρθιους στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Μοναδική μας ελπίδα ως άνθρωποι αλλά και ως ανθρωπότητα, είναι η κατανόηση και η ενότητα, όχι η διαμάχη και ο ανταγωνισμός. Η βοήθεια έρχεται πάντα από τους γύρω μας. Και ο εγωισμός, ο εγωκεντρισμός, είναι ένας ανικανοποίητος, στενάχωρος και κακός σύμβουλος. 




Παραπομπές: [1] Ο Θεός δεν ξεχνάει... 
https://losingod.blogspot.com/2023/03/blog-post.html

Η εικόνα δημιουργήθηκε στο https://creator.nightcafe.studio/

Πέμπτη 22 Μαΐου 2025

100! Επιτέλους, ένα ευρετήριο.

  

Ανεβάζοντας την προηγούμενη ανάρτηση, είδα τυχαία ότι είναι η 99η του blog.
Το νούμερο με εξέπληξε για δεύτερη φορά. Η προηγούμενη ήταν πριν περίπου δύο χρόνια όταν πρόσεξα ότι είχα περάσει τις 90. Απίστευτο.
Αυτή τη φορά πάντως, συνειδητοποίησα ότι καλό θα ήταν να φτιάξω το ευρετήριο που ακολουθεί. Μερικές «εορταστικές» σκέψεις μου με την ευκαιρία, στο τέλος.

  1. Πώς ξεκίνησαν όλα. (Νοέμβριος 2017)
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post.html

  2. Πρώτες σημειώσεις για τον Θεό
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_10.html

  3. Πρώτες σημειώσεις για την εκκλησία
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_41.html

  4. Θεός και Επιστήμη
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_92.html

  5. Γιατί γεννιόμαστε, αν ο θάνατος είναι το τέλος;
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_3.html

  6. Αν δεν υπάρχει αιώνια ζωή…
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_96.html

  7. Δαίμονες κι ελεύθερη βούληση
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_76.html

  8. Εσχατολογίες των "εκλεκτών"
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_24.html

  9. Μιλάς σαν να τα ξέρεις όλα
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_28.html

  10. Δικαιοσύνη απέναντι στους "κακούς"
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_22.html

  11. Ελεύθερη βούληση
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_68.html

  12. Σύμπαν, χρόνος και Διαθήκες
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_11.html

  13. Χριστός και υγιεινή
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_71.html

  14. Πειρασμός και "ιερές" στιγμές
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_49.html

  15. Αιώνια ζωή
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_14.html

  16. Συγχαρητήρια! Έχεις δίκιο!
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_20.html

  17. Μεταφυσικό: Πώς να δημιουργήσετε τυφλά σημεία στη γνώση…
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_16.html

  18. Παγκόσμια ειρήνη και θρησκείες
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_56.html

  19. Το νόημα της ζωής
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_89.html

  20. Πρέπει να το νιώσεις…
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_18.html

  21. Εμείς και το σύμπαν
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_8.html

  22. Επιστήμη και θρησκεία
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_19.html

  23. Θεός και ανθρώπινη ηθική
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_91.html

  24. Η ζωή στο σύμπαν
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_23.html

  25. Η "μοναδική" ανθρώπινη φύση
    https://losingod.blogspot.com/2017/11/blog-post_29.html

  26. Θαύμα από αξιόπιστη πηγή…
    https://losingod.blogspot.com/2017/12/blog-post.html

  27. Δεν μπορείς να μην αμαρτήσεις…
    https://losingod.blogspot.com/2017/12/blog-post_1.html

  28. Το ιστορικό ενός "θαύματος"
    https://losingod.blogspot.com/2017/12/blog-post_2.html

  29. Γιατί να είσαι "καλός" αν δεν υπάρχει Θεϊκή τιμωρία;
    https://losingod.blogspot.com/2017/12/blog-post_6.html

  30. Το "YOLO" πιστών και άπιστων
    https://losingod.blogspot.com/2017/12/yolo.html

  31. Μερικές ερωτήσεις για τον Χριστό
    https://losingod.blogspot.com/2017/12/blog-post_19.html

  32. Εναλλακτική Γένεση
    https://losingod.blogspot.com/2017/12/blog-post_79.html

  33. Τι θα σε έπειθε ότι υπάρχει Θεός;
    https://losingod.blogspot.com/2018/01/blog-post.html

  34. Φύση και υπερφυσικό
    https://losingod.blogspot.com/2018/03/blog-post.html

  35. Σκόρπιες σκέψεις
    https://losingod.blogspot.com/2018/04/blog-post.html

  36. Τι πιστεύουν οι πιστοί για τους άθεους
    https://losingod.blogspot.com/2018/04/blog-post_16.html

  37. Τα παράδοξα του Εωσφόρου.
    https://losingod.blogspot.com/2018/06/blog-post.html

  38. Δέκα εντολές, οι εξής (σχεδόν) έξι.
    https://losingod.blogspot.com/2018/06/blog-post_15.html

  39. Η παράξενη ιστορία του Αυνάν
    https://losingod.blogspot.com/2018/07/blog-post.html

  40. Γιατί δεν πιστεύω ότι η Βίβλος είναι ο λόγος του Θεού
    https://losingod.blogspot.com/2019/02/blog-post.html

  41. "Όταν όμως βρεθείτε σε ανάγκη, τότε θα πείτε βοήθεια Θεέ μου". Ε λοιπόν, όχι…
    https://losingod.blogspot.com/2019/07/blog-post.html

  42. Λυπάμαι, αλλά δεν λυπόμουν τη Μεγάλη Παρασκευή…
    https://losingod.blogspot.com/2020/02/blog-post.html

  43. Η αποτελεσματικότητα της προσευχής
    https://losingod.blogspot.com/2020/03/blog-post.html

  44. Ένιωσα ελεύθερος όταν σταμάτησα να πιστεύω;
    https://losingod.blogspot.com/2020/07/blog-post.html

  45. Πέφτουμε και ξανασηκωνόμαστε;
    https://losingod.blogspot.com/2020/07/blog-post_28.html

  46. Η θαυματουργή εικόνα θα σε θεραπεύσει…
    https://losingod.blogspot.com/2020/07/blog-post_78.html

  47. Τα "θαύματα" της εμφάνισης Ιερών εικόνων
    https://losingod.blogspot.com/2020/08/blog-post.html

  48. Η Θεία Ηχορύπανση
    https://losingod.blogspot.com/2020/08/blog-post_9.html

  49. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι
    https://losingod.blogspot.com/2020/08/blog-post_19.html

  50. Θεϊκός ψυχαναγκασμός
    https://losingod.blogspot.com/2020/08/blog-post_15.html

  51. Υπακοή στον γέροντα
    https://losingod.blogspot.com/2020/08/blog-post_17.html

  52. Μη μου την πίστη τάραττε
    https://losingod.blogspot.com/2020/08/blog-post_20.html

  53. Η Θεϊκή τρομοκρατία
    https://losingod.blogspot.com/2020/08/blog-post_25.html

  54. Το θεϊκό «φίλτρο»
    https://losingod.blogspot.com/2020/08/blog-post_31.html

  55. Η Θεϊκή ορολογία
    https://losingod.blogspot.com/2020/09/blog-post.html

  56. Ο ανθρωπομορφικός Θεός
    https://losingod.blogspot.com/2020/09/blog-post_28.html

  57. Η σκληρή πραγματικότητα
    https://losingod.blogspot.com/2020/10/blog-post.html

  58. Η “δουλειά” του ιερέα
    https://losingod.blogspot.com/2020/11/blog-post.html

  59. Το «προφίλ» του χριστιανού
    https://losingod.blogspot.com/2020/11/blog-post_23.html

  60. Πιστοί και επιστήμη
    https://losingod.blogspot.com/2020/11/blog-post_30.html

  61. Πόσοι άνθρωποι μαρτύρησαν για τον Χριστό;
    https://losingod.blogspot.com/2020/12/blog-post.html

  62. Τα «λογικά επιχειρήματα» των πιστών
    https://losingod.blogspot.com/2021/01/blog-post.html

  63. Κουτρουβαλώντας από τον ουρανό
    https://losingod.blogspot.com/2021/01/blog-post_15.html

  64. Η εγωιστική πίστη
    https://losingod.blogspot.com/2021/02/blog-post.html

  65. «Άγιοι» άνθρωποι
    https://losingod.blogspot.com/2021/02/blog-post_22.html

  66. Το κβαντικό ζεν των τσάκρα
    https://losingod.blogspot.com/2021/03/blog-post.html

  67. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία…
    https://losingod.blogspot.com/2021/04/blog-post.html

  68. Γιατί μας τα λες όλα αυτά ρε φίλε; [Και γιατί ασχολείσαι με πράγματα που δεν πιστεύεις ότι υπάρχουν;]
    https://losingod.blogspot.com/2021/05/blog-post.html

  69. Aμπελοφιλόσοφοι με μακριά νύχια
    https://losingod.blogspot.com/2021/06/a.html

  70. Η Εκκλησία στα χρόνια της πανδημίας (Αύγουστος 2021)
    https://losingod.blogspot.com/2021/08/2021.html

  71. Δοξολογίες, ταπείνωση και παρακάλια
    https://losingod.blogspot.com/2021/09/blog-post.html

  72. Όλα είναι στο μυαλό
    https://losingod.blogspot.com/2021/12/blog-post.html

  73. Δικαιολογώντας τον Θεό
    https://losingod.blogspot.com/2022/02/blog-post.html

  74. Δικαιολογώντας τους πιστούς
    https://losingod.blogspot.com/2022/03/blog-post.html

  75. Τι κακό μπορεί να σου κάνει μια θρησκεία;
    https://losingod.blogspot.com/2022/03/blog-post_14.html

  76. Μια θάλασσα «Αμήν»
    https://losingod.blogspot.com/2022/06/blog-post.html

  77. Εγώ θα σας σώσω!
    https://losingod.blogspot.com/2022/07/blog-post.html

  78. Μπροστά στον θάνατο
    https://losingod.blogspot.com/2022/08/blog-post.html

  79. Το πρόβλημα του "κακού"
    https://losingod.blogspot.com/2022/09/blog-post.html

  80. Άνιση μάχη
    https://losingod.blogspot.com/2022/10/blog-post.html

  81. Το κέντρο του κόσμου
    https://losingod.blogspot.com/2022/11/blog-post.html

  82. Ιερά προσκυνήματα
    https://losingod.blogspot.com/2022/11/blog-post_16.html

  83. Το ράσο
    https://losingod.blogspot.com/2022/11/blog-post_22.html

  84. «Δεν ξέρω - Συγνώμη - Έκανα λάθος»
    https://losingod.blogspot.com/2022/12/blog-post.html

  85. Οι απιθανες ιδιότητες του Θεού
    https://losingod.blogspot.com/2022/12/blog-post_12.html

  86. Η ψυχή
    https://losingod.blogspot.com/2023/02/blog-post.html

  87. Ο Θεός δεν ξεχνάει…
    https://losingod.blogspot.com/2023/03/blog-post.html

  88. Η ανυπόκριτη υποκρισία
    https://losingod.blogspot.com/2023/04/blog-post.html

  89. Τι θα έπειθε έναν πιστό ότι μάλλον δεν υπάρχει θεός;
    https://losingod.blogspot.com/2023/05/blog-post.html

  90. Τι θα έπειθε έναν άθεο -ή έναν αλλόθρησκο- ότι υπάρχει ο θεός σου;
    https://losingod.blogspot.com/2023/06/blog-post.html

  91. Έχει νόημα να σου πω ότι δεν πιστεύω πλέον;
    https://losingod.blogspot.com/2023/10/blog-post.html

  92. Το μέλλον ανήκει στους νέους
    https://losingod.blogspot.com/2024/01/53.html

  93. Αυτό που θέλουμε όλοι.
    https://losingod.blogspot.com/2024/03/blog-post.html

  94. Γιατί θεωρώ απίθανη την ύπαρξη θεών.
    https://losingod.blogspot.com/2024/06/blog-post.html

  95. Ειλικρινά, πιστεύεις στον Παράδεισο και την Κόλαση;
    https://losingod.blogspot.com/2024/08/blog-post.html

  96. Οι κουρασμένες απολογητικές
    https://losingod.blogspot.com/2024/09/blog-post.html

  97. Τι δεν είναι ένας άθεος
    https://losingod.blogspot.com/2024/12/blog-post.html

  98. Παράθυρο στο μεταφυσικό
    https://losingod.blogspot.com/2025/03/blog-post.html

  99. Αυτό δεν βγάζει κανένα νόημα πλέον…
    https://losingod.blogspot.com/2025/04/blog-post.html

  100. 100! Ένα ευρετήριο https://losingod.blogspot.com/2025/05/100.html
  101. Όταν σταμάτησα να φοβάμαι τον θάνατο https://losingod.blogspot.com/2025/12/blog-post.html
  102. Τα βασικά, ουσιώδη ερωτήματα
    https://losingod.blogspot.com/2026/11/blog-post.html



Έχουν περάσει σχεδόν δέκα χρόνια από τότε που αμφισβητώντας ξαφνικά στα 45 την πίστη μου, έκανα τις πρώτες σκέψεις και σημειώσεις που θα οδηγούσαν τελικά σε αυτό το blog [1] [2] [3] [4]. Αρχικά ήταν περισσότερο ένα προσωπικό online ημερολόγιο και σημειωματάριο της πορείας μου στην απομυθοποίηση του Θεού αλλά και του μεταφυσικού γενικότερα. Δεν περίμενα να ξεπεράσω τις δέκα-δεκαπέντε αναρτήσεις, που θα χρησίμευαν ως σημεία αναφοράς στις σκέψεις μου [68]. Όντως τα βασικότερα συμπεράσματα των συλλογισμών μου καλύπτονται επιγραμματικά στα πρώτα μου κείμενα και όχι μόνο δεν έχουν αλλάξει καθόλου, αλλά αντιθέτως έχουν ενισχυθεί. Ίσως φανεί παράξενο, αλλά αυτό συνέβη σε μεγάλο βαθμό με τη βοήθεια απολογητών διαφόρων θρησκειών, υποστηρικτών του New Age και γενικά θιασώτες κάθε είδους μεταφυσικού ισχυρισμού και πίστης. Προσπαθώ γενικά στη ζωή μου να ακούω τον αντίλογο στις απόψεις μου. Θέλω να βλέπω άλλες οπτικές γωνίες, διαφορετικούς τρόπους σκέψης. Να εξηγώ λογικά γιατί διαφωνώ (ή ίσως τελικά συμφωνώ) μαζί τους. Έτσι κατά καιρούς κάποιο περιστατικό, κάποια σκέψη, κάποια κουβέντα γίνεται αφορμή για μια νέα σημείωση, ένα νέο κείμενο που κάθε φορά θεωρώ ότι είναι το τελευταίο.


Προφανώς, άνθρωποι πολύ πιο έξυπνοι από εμένα με πολύ καλύτερο λόγο και βάθος γνώσεων, έχουν εκφράσει όλα όσα λέω πολύ πληρέστερα. Εκτός από τα βιβλία που μπορεί να αγοράσει κανείς, το ίντερνετ είναι γεμάτο λογικές φωνές που εξηγούν ήρεμα και εμπεριστατωμένα γιατί η πραγματικότητα δεν δείχνει συμβατή με την ύπαρξη θεών. Όπου μπορώ παραπέμπω σε ελληνόφωνα κείμενα και βίντεο που καλύπτουν τη σχετική θεματολογία. Υπάρχει αρκετό υλικό στο διαδίκτυο για όποιον ενδιαφέρεται ειλικρινά για την αναζήτηση της αλήθειας, της πραγματικότητας.


Ετοιμάζοντας αυτό το ευρετήριο, ξαναδιάβασα μερικά από τα κείμενά μου αρκετά χρόνια αφού τα έγραψα. Κάποια είναι απλώς σημειώσεις. Κάποια έχουν ιδιαίτερη προσωπική συναισθηματική αξία, κάποια είναι πιο καλογραμμένα, εκτενέστερα, πληρέστερα. Κάθε ένα έχει κάτι να πει και «μιλάει» διαφορετικά στον κάθε αναγνώστη. Το κομμάτι όμως που πραγματικά μου σφίγγει το στομάχι και δυστυχώς σκέφτομαι συχνά βλέποντας τον πόνο στον κόσμο γύρω μου, είναι ένα σημείο από το κείμενό μου «Ο Θεός δεν ξεχνάει…» [87] που έγραψα με αφορμή τον ανοϊκό πεθερό μου και αναφέρεται στους ανήμπορους και τους απόμαχους της ζωής:
« …«Ποιο πανάγαθο σχέδιο περιλαμβάνει ανθρώπους που βλέπουν με τρόμο να χάνουν τις σωματικές και νοητικές τους δυνατότητες, την προσωπικότητά τους, τις αναμνήσεις τους; Που δεν αναγνωρίζουν τους ανθρώπους γύρω τους; Που από ασθένεια ή ατύχημα βρίσκονται τελικά καθηλωμένοι σ’ ένα αμαξίδιο, σ’ ένα κρεβάτι; Ποια θεϊκή δικαιοσύνη και ποιο ανώτερο σχέδιο περιλαμβάνει ανθρώπους που αφού αγωνίστηκαν μια ζωή με αξιοπρέπεια, περνούν τα τελευταία τους χρόνια τους άρρωστοι, βρόμικοι, παρατημένοι, πολλές φορές χωρίς επίγνωση της κατάστασής τους; Πού είναι ο Θεός για τον κάθε «τρελό του χωριού», που περνά μια ζωή χλεύης και περιφρόνησης αιώνες τώρα, μέσα σε «καλές χριστιανικές κοινωνίες»;

Η μόνη πραγματική ανακούφιση δεν έρχεται από τον ουρανό, αλλά από τη Γη. Από την ιατρική. Από ανθρώπους που ενδιαφέρονται και στηρίζουν άλλους ανθρώπους.  Από την Ανθρώπινη διάνοια που απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο….»


Στις τελευταίες τέσσερις προτάσεις κρύβεται το ζητούμενο αυτού του blog. Αυτό που θέλω να γιορτάσω δεν είναι ο άνευ σημασίας αριθμός των δημοσιεύσεών μου. Είναι οι φορές που θα επικρατήσει η λογική, η ενσυναίσθηση, η ανιδιοτελής αγάπη, το πραγματικό ενδιαφέρον για τους άλλους. Υπάρχουμε για μια στιγμή στην αιωνιότητα, και αν κάτι έχει σημασία στη σύντομη παρουσία μας, είναι να ζήσουμε όσο το δυνατόν πιο ευτυχισμένη και ισορροπημένη ζωή, αφήνοντας όσο γίνεται πιο θετικό αποτύπωμα. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτε μεταξύ μας. Αυτή η γη μας χωράει όλους. Κι ελπίζω ότι με την κατάλληλη παιδεία, σταδιακά, σε όλο τον κόσμο, η ανθρωπότητα θα το κατανοήσει αυτό πριν αυτοκαταστραφεί.


Η εικόνα δημιουργήθηκε στο https://creator.nightcafe.studio/